Ο ΚΥΝΗΓΟΣ

Την ακολουθεί, αλλά χάνει τα ίχνη της και υποψιάζεται πως ο πελάτης την έχει πουλήσει. Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Χωρίς να το καταλάβει, βρίσκεται πολύ κοντά στον φονιά γυναικών που τρομοκρατεί την περιοχή. Τον κυνηγάει κατά λάθος και τον συλλαμβάνει, οδηγώντας τον στο τμήμα της περιοχής. Ο δράστης είναι ψυχοπαθής, η πόρνη βρίσκεται αιμόφυρτη στο διαμέρισμά του, η κόρη της την περιμένει στο σπιτάκι τους, η αστυνομία μένει άναυδη με το κελεπούρι που προσγειώθηκε στο πιάτο της και είναι ζήτημα υπερηφάνειας να τον ενοχοποιήσουν για τα εγκλήματα που ομολογεί μέσα στην παράνοιά του, ενώ ο νταβάς δεν έχει ακόμη καταλάβει το μέγεθος της ανακάλυψής του. Ο σκηνοθέτης Χονγκ Τζι Να μπλέκει άψογα τα παράλληλα κίνητρα και ποντάρει με επιτυχία στο ένστικτο του ήρωα: ο λαχανιασμένος προαγωγός νομίζει πως οι γυναίκες τον πουλάνε, ενώ η απωθημένη φωνή του κυνηγού τον οδηγεί στην εξαιρετικά παρακινδυνευμένη, σχεδόν αυτοκτονική αποστολή εντοπισμού του διαβόλου με το νεανικό πρόσωπο. Και να σκεφτεί κανείς πως ο Να σκηνοθετεί για πρώτη φορά μεγάλου μήκους ταινία! Η σωματική ερμηνεία του πρωταγωνιστή είναι απολαυστική, η σάτιρα που επιχειρεί ο σκηνοθέτης στο αστυνομικό σώμα είναι δηκτική, αν και κάπως υπερβολική, και οι επιπλοκές του σεναρίου προσφέρουν ένταση, σε συνδυασμό με ένα στυλιζάρισμα που δίνει λούστρο και υπογραφή σε αυτό το κατά βάση b-movie, που όπως διαβάζω έχει κινήσει το ενδιαφέρον του Σκορσέζε και του Ντι Κάπριο (πάμε για έναν νέο Πληροφοριοδότη;).