πριν μπω στο θέμα του ποστ θα πω το εξής αξιοπερίεργο: δεν θα γράψω σαν αριστερός/δεξιός, πλούσιος/φτωχός γιατί αφενός οι πρώτες έννοιες έχουν διαλυθεί από κάτι γελοίους και αφετέρου επειδή ταξικοί χαρακτηρισμοί το 2010 μου φαίνονται γελοίοι. σαν απλός πολίτης θα το γράψω, που δεν επηρεάζεται από το μέγκα, το σκαι, το χ φάκτορ ή την άνοιξη.
για το πρώτο δύο λόγια. όταν τόλμησα να πω ότι υπάρχουν εργάτες που μπορεί να έχουν κάνει και κάτι παράνομο ένας με απαξίωσε με κάτι σχόλια περί ειδήσεων σταρ κτλ και ένας άλλος με είπε τραμπούκο.
δεν πειράζει, ο πρώτος μού προκάλεσε έκπληξη, μια κουβέντα πήγα να κάνω, ο δεύτερος είναι γνωστός γραφικός. θέλω όμως να μού πει κάποιος κάτι: να πάει στην πορεία, ΟΚ, να μετρηθεί σαν ένας ακόμη ώστε στα κανάλια να λένε για τις χιλιάδες που κατέβηκαν και έκλεισαν τη Σταδίου και τη Μεγάλη Βρεττάνια γιατί μη το ξεχνάμε, το ξενοδοχείο φταίει για όλα.
αυτοί οι συνδικαλιστές και τα παιδιά του λαού, πού ήταν 20 χρόνια που γίνεται η προεργασία γι'αυτό που ζούμε σήμερα; δεν είναι μέρος; σε άλλη χώρα ζούσαν, ή είναι σαν τον Χριστόδουλο που δεν πήρε χαμπάρι τη χούντα επειδή διάβαζε; για το φακελάκι έκανε κάτι; για την αναξιοκρατεία στο δημόσιο; για την κατάσταση στο ΙΚΑ, για αυτούς που δεν μπορούν να πληρώσουν ιδιωτική ασφάλιση και περίθαλψη; για αυθαίρετα;
από τη μία έχεις κόσμο να πηγαίνει στις εκδηλώσεις του ΠΑΜΕ επειδή προσπαθούν μέσα στη κρίση να πιαστούν από κάπου (η ίδια τακτική που χρησιμοποιεί με επιτυχία και το ΛΑΟΣ) και από την άλλη έχεις τη γραφικότητα μερικών που θα συμφωνήσουν με οτιδήποτε αντιπαπανδρεικό, άκριτα, χωρίς να το ψάξουν. 'ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου. κι ας μην έχει κανένα σχέδιο ανάπτυξης, κανένα βιώσιμο μέτρο.'
μπορείτε ελεύθερα να με βρίσετε ως δεξιό (πιο έξω δεν θα έχετε πέσει), σκλάβο του λάιφ στάιλ ή ό,τι άλλο πρωτότυπο βρείτε.
υπογραφή: ένας βολεμένος, έχων και άνετος (ειρωνία για όποιον δεν το έπιασε)