(Ένα παλιό ταξίδι με αφορμή ένα καινούριο που ξεκινά σε λίγο)

Αφιερωμένο σε όσους δεν ταξιδεύουν με γκρουπ  

 Αεροπορικά εισιτήρια   της Swiss και της Lufthansa 

 Λίγο πριν προσγειωθεί το αεροπλάνο στην Ζυρίχη ένας σαραντάρης επιχειρηματίας βγάζει την μάσκα ύπνου. Μπορεί  τα στομάχια μας να χτυπούσαν στους ρυθμούς του drum’n’ bass από τις αναταράξεις αλλά αυτός σε όλη την διάρκεια του ταξιδιού ,έμενε ψύχραιμος σχεδόν αναίσθητος, διαβάζοντας ένα βιβλίο για το πώς να είσαι κυρίαρχος και ταυτόχρονα αρεστός σε μια ομάδα. Όταν δεν κοιμόταν σαν τσαντισμένο παιδί.  

Zur fetten Ecke και Barbie Deinhoff’s  

Στο Schlesisches Tor τα δυο αυτά μπαράκια βρίσκονται δίπλα δίπλα. Στο Zur Fetten Ecke μόλις έχει τελειώσει ένας ποδοσφαιρικός αγώνας και το μπαρ επιστρέφει στους κανονικούς ρυθμούς. Δίπλα στο Barbie Deinhoff’s τα πάντα είναι πνιγμένα στο ροζ. Το θέμα όμως δεν είναι η Barbie αλλά o John-John. Ο John John είναι gay.Τέλος. Σε όλες τις πιθανές στάσεις ο γκόμενος της Barbie βρίσκει κάπου αλλού το άλλο του μισό. Πίνουμε την μπύρα και φεύγουμε για το Zur fetten Ecke.Καθόμαστε σε ένα τραπέζι με  Γερμανούς που δεν γνωρίζουμε .Oι γαλλικές λάμπες φωτίζουν το σκοτεινό μέρος, ο dj περνάει από τον Μοby σε άγνωστα γερμανικά συγκροτήματα . Αναρωτιέμαι πως  συνυπάρχουν αρμονικά αυτοί οι δυο κόσμοι ;Ο gay Johh john δίπλα στους φανατικούς των γηπέδων. Η απάντηση είναι μια : Αδιαφορία για αυτό που κάνει ο διπλανός σου .         

Πρωτομαγιά στην Oranienstrasse 

Ένα τεράστιο πάρτι. Πέντε διαφορετικά events στον ίδιο δρόμο. Ένα ζευγάρι με κόκκινα μαλλιά έχει σηκώσει πειρατικές σημαίες. To συγκρότημα λέγεται The Nix και έχει φανατικό κοινό. Μπύρες υψώνονται στον αέρα. Λίγα μέτρα  παρακάτω ένα κοινό 500 ατόμων έχει πέσει σε έκσταση με την ηλεκτρονική μουσική. Χέρια υψωμένα στον αέρα και βλέμματα χαμένα. Τελειώνουμε την βόλτα στο υπαίθριο πάρτι με μια τραγουδίστρια που μας ζητάει πριν από κάθε κομμάτι να μην ξεχάσουμε το όνομα της αλλά η ίδια έχει ξεχάσει τον εαυτό της με αυτά που έχει καταναλώσει. Επιστρέφουμε στο Intercity Hotel με ταξί. Ο ινδός ταξιτζής φοράει ένα πράσινο τουρμπάνι στο κεφάλι .Δυναμώνει  το Jazz radio.    

    Lido

 Αποφασίζουμε να κάνουμε τους cool στο club Lido.Ότι και καλά είναι το στέκι μας. Ούτε ψηφιακές ούτε  βλέμματα έκπληξης. Xαλαρά στο μπαρ με τους μόνιμους θαμώνες .Οι τουρίστες ουρλιάζουν στην πίστα του club με τις αλλαγές στην μουσική. Μόλις όμως ο dj βάζει joy Division πέφτουν οι μάσκες. Βγάζουμε τις ψηφιακές και τραβάμε βιντεάκια. Βερολίνο – Joy Division .Είμαστε χειρότεροι από γιαπωνέζους στην Πλάκα.Μήνες αργότερα βλέπω ένα ρεπορτάζ στην ΕΤ3 για ένα διαγωνισμό ηλεκτρικής κιθάρας που έγινε στο club    

 Στον υπόγειο το μεσημέρι 

Επιστροφή στο ξενοδοχείο με τον υπόγειο. Σκυλιά ,μπύρες και ποδήλατα. Μια γιαγιά κάθεται δίπλα σε έναν Ιταλό που έχει δυο τεράστια τατουάζ και στα δυο χέρια. Ένα ζευγάρι πανκ με αλυσίδες στην μύτη συζητά ήρεμα δίπλα σε ένα κουστουμαρισμένο τύπο που δουλεύει στο laptop.Ένας μαύρος άντρας με μια λευκή γυναίκα προσπαθούν να ηρεμήσουν το μωρό τους που έχει «πατήσει» τα κλάματα.Σκηνοθετεί κανείς ; 

Στον υπόγειο το βράδυ

 Τύποι με κέρατα ταράνδου στο κεφάλι κάθονται στις θέσεις τους σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Δεν γίνεται να μην τους κοιτάξεις. Μας επιστρέφουν το βλέμμα σαστισμένοι. Μοιάζουν να λένε « Συμβαίνει τίποτα παράξενο ;». «Θα πηγαίνουν σε κάποιο θεματικό πάρτι» μου λέει κάποιος από την παρέα. Μετά από λίγα λεπτά συνειδητοποιώ ότι όλη αυτή την ώρα που σχολιάζουμε τους τύπους με τα κέρατα , κάθομαι σε μπύρα. Δεν λέω τίποτα σε κανέναν 

Πύργος της τηλεόρασης 

Ανεβαίνουμε στον Πύργο της τηλεόρασης. Με μαύρους κύκλους από το ξενύχτι της προηγούμενης νύχτας. Καθόμαστε για καφέ. Είναι τουριστικό αλλά είναι τέλειο. Τι όμορφο που είναι και  από ψηλά το Βερολίνο. Ένα δημοτικό σχολείο έχει έρθει εκδρομή. Τυχερά παιδάκια ,σε κάτι κωλογήπεδα πηγαίναμε εμείς εκδρομή στην ηλικία τους!       

 Λίγο ακόμα

 Τρώμε ένα σάντουιτς την τελευταία μέρα  στο γρασίδι της Alexanderplatz πτώματα από το περπάτημα και το ξενύχτι των τελευταίων ημερών. Είναι μια ηλιόλουστη μέρα και σε λίγες ώρες πετάμε για Αθήνα μέσω Ζυρίχης ,όπως ακριβώς ήρθαμε .Δεν θέλουμε να σηκωθούμε από το γρασίδι. Ήταν όλα τόσα ωραία και φτηνά. Αρχίζει η γνωστή ιστορίαΑν μέναμε μια μέρα ακόμα θα πηγαίναμε στο παζάρι λέει ο ένας. Αν μέναμε μια μέρα ακόμα θα πηγαίναμε στο ζωολογικό κήπο λέει ο άλλος . Αν μέναμε μια μέρα ακόμα  ποιος ξέρει τι θα συνέβαινε ;Πως παρακαλάνε τα πεντάχρονα «λίγο ακόμα να παίξω μαμά».Το ίδιο ακριβώς. Το Βερολίνο είναι το παιχνίδι των ενηλίκων. 

Επιστροφή 

Στην Ζυρίχη λίγο πριν την απογείωση για Αθήνα οι αεροσυνοδοί προσπαθούν να χωρέσουν  σακούλες Gucci και Dior στα ντουλάπια  . Σκέφτομαι ότι αν γίνει η στραβή φτωχοί και πλούσιοι με ή χωρίς σακούλες από τα ακριβά καταστήματα θα έχουμε την ίδια μοίρα.Υπάρχουν κάποιες στιγμές που συνειδητοποιείς την ματαιότητα των πάντων .Όταν δεν έχεις τον έλεγχο. Για λίγο.           

Υ.Γ

Καλά να περάσετε όλοι αυτές τις μέρες

Τελειώνοντας μέσα σε τέσσερις  μέρες τις περίπου 400 σελίδες της Χίμαιρας , του τελευταίου μυθιστορήματος του Ναγκιμπ Μαχφούζ που κυκλοφόρησε στα ελληνικά , ταχύτητα ανάγνωσης ρεκόρ για εμένα ,κάθισα και σκέφτηκα για ακόμα μια φορά πάνω σε αυτό που λέμε συγγραφικό ταλέντο.

Πως γίνεται κάποιος  με απλές κατανοητές φράσεις , χωρίς φανφάρες και εντυπωσιασμούς , λεξικές ακροβασίες και ακρότητες να κερδίσει τον αναγνώστη από τις πρώτες σελίδες και να τον κάνει να ακολουθεί σαν σκυλάκι μέχρι το τέλος του βιβλίου. Ίσως είναι το ταλέντο σε συνδυασμό με τα προσωπικά βιώματα

Στην Χίμαιρα , η ιστορία του ανυπόφορα ντροπαλού Κάμελ ξεδιπλώνεται σε πρώτο πρόσωπο , από την παιδική του ηλικία μέχρι το σημείο που αγγίζει τα όρια .Αρρωστημένα δεμένος με την μητέρα του διασχίζει σαν θεατής την ίδια του την ζωή περιμένοντας τα πράγματα να έρθουν. Συνηθισμένος στην αποτυχία και την μιζέρια δεν περιμένει και πολλά . Μέχρι που  πέφτει θύμα του έρωτα για να γίνει σταδιακά   ένας τυφλός εκτελεστής των πάντων.

Το αγάπησα αυτό το βιβλίο του Μαχφούζ , όπως  την τριλογία του Καΐρου , και το σοκάκι της αμαρτίας παλιότερα .Όπως αγαπάμε κάθε τι που είναι αληθινό , βγαλμένο μέσα από τις λύπες και τις χαρές  της ζωής .Σαν παλιό ρεμπέτικο κομμάτι  

(Ναγκίμπ Μαχφούζ , Χίμαιρα , Εκδόσεις Καστανιώτη)

Υ. Γ1

Το μυθιστόρημα  κυκλοφόρησε πρώτη φορά  στην Αίγυπτο το 1948.Ο χρόνος το άφησε ανέγγιχτο

Υ.Γ2

Μα τον Αλλάχ ας εμπνευστούν οι νεώτεροι απ το ταλέντο και την ζωή του!

( 11 πιθανές απαντήσεις  ,στην  πιο σουρεαλιστική ερώτηση ,που έγινε ποτέ στην ελληνική τηλεόραση )

1.

Ναι ,γιατί ο Ιησούς είναι παντού άρα και στο μπακαλιάρο

2

Ναι, γιατί σύμφωνα με την εκπομπή ζουν ανθρωπάκια κάτω απ το έδαφος της Πεντέλης άρα και ο Ιησούς είναι στο μπακαλιάρο

3

Ναι, γιατί πλησιάζει Μεγάλη Εβδομάδα και βαρεθήκαμε τα φιδάκια και τα θαύματα που γίνονται γύρω από τις  εικόνες .Ο Ιησούς στο μπακαλιάρο είναι πιο πρωτότυπο

4

Ναι , αν έχεις  κάνει 3 μπάφους  καλής ποιότητας

5

Ναι, γιατί οι οικονομική κρίση έχει φέρει σε αδιέξοδο τους πωλητές μπακαλιάρου και λοιπών θαλασσινών. Πρέπει κάπως να τα σπρώξουν

6

Όχι, αν ο μπακαλιάρος είναι κατεψυγμένος. Μόνο στον φρέσκο

7

Ναι ,γιατί με κάποιο τρόπο πρέπει να διαμαρτυρηθεί για την άδικη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας

 (σ. σ Καλά αυτή η εξήγηση ταιριάζει γάντι σε πολλούς Μητροπολίτες που αγκομαχούν στην tv τις τελευταίες μέρες   .Την δίνω τσάμπα σε όποιον διαβάζει χωρίς δικαιώματα)

8

Ναι αν κατεβάσεις , ένα μπουκάλι ουίσκι μόνος σου (απ τα καλά , μην κάνεις τσιγγουνιές)και καρφωθεί το βλέμμα σου στον μπακαλιάρο

9

Ναι ,αν είσαι από αυτούς που πιστεύουν ότι ο σατανάς ακούγεται όταν παίζουν τα μέταλλα τους δίσκους ανάποδα

10

Ναι ,γιατί πλησιάζουν τα ύστερα του κόσμου και κάπως πρέπει να μας προειδοποιήσει

11

Ναι, γιατί βαρέθηκε να βλέπουμε τον «Χριστό φαντάρο» .Είπε να πρωτοτυπήσει

φωτογραφία απο το www.gsus-saved.blogspot.com

(και ένα αρκεί)

1.

Αχρείαστες γνώσεις κλασσικής μουσικής συνδυασμένες με ένα καλά κρυμμένο σκυλάδικο εαυτό , που σαν τίγρη περιμένει να βγει στην επιφάνεια ,για να κατασπαράξει τον Μπαχ και τον Μπετόβεν για χάρη του Βολάνη 

2

Ευθεία οδοντοστοιχία , μακριά σαν υπερσιβηρικός , παγωμένη σαν το Έβερεστ ,η οποία θα κάνει την εμφάνισή της κάθε φορά που το  υποψήφιο παράφωνο και γενικά ατάλαντο  θύμα θα δέχεται τα γιουχαρίσματα των ελλήνων χριστιανών στο Κολοσσαίο της τηλεθέασης.

3

Διάθεση  να διανύεις την τρίτη ηλικία , πετσοκομμένος από τον πλαστικό .Κάθε ράμμα του πλαστικού  και ένα (δήθεν) εμπνευσμένο σχόλιο στον ατάλαντο

4

Αυτοσαρκασμό ώστε να δικαιολογεί τις κακίες που εκτοξεύεις στους άλλους .Στην πραγματικότητα ο  αυτοσαρκασμός σου είναι ένα είδος ναρκισσισμού γιατί κάθε φορά που βρίζεις την πάρτη σου , η κάμερα στρέφεται σε εσένα.

5

Τσιριχτή φωνή ώστε να μην την καλύπτει το ουρλιαχτό της αρένας

6

Ηλικία γύρω στα σαράντα ώστε τα ρουχαλάκια με τις στάμπες που προορίζονται για εικοσάρηδες να εφαρμόζουν επάνω σου σχετικά καλά  .Εκτός βέβαια  εάν κατά λάθος σηκωθείς όρθιος και δείξεις την μπάκα  με αποτέλεσμα ο παλιμπαιδισμός σου να μην ξέρει από πού να κρυφτεί

7

Συγγένεια με γνωστό μουσικό , ώστε να δείχνεις τσαντισμένη κάθε φορά που η 16χρονη αγνοεί τα κομμάτια του και την ιστορία του

8

 Xτίσιμο  προφίλ «μια κυρία στα μπουζούκια» την στιγμή που και ο τελευταίος τηλεθεατής γνωρίζει ότι κυρία ή κύριο δεν σε κάνει ο χώρος που βρίσκεσαι , αλλά είναι κάτι που πηγάζει από μέσα σου

9

Ικανότητα διακριτικού φλερτ  σε καμιά ξανθιά παίχτρια , φοβούμενος την πτώση των τιμών τεστοστερόνης σου με όλο αυτό το πανηγύρι που οικειοθελώς έχεις μπλέξει

10

Εκτόξευση βαρετών λογοπαίγνιων σαν να είσαι στις τελευταίες θέσεις της γαλαρίας σχολικού λεωφορείου πενταήμερης .

Υ. Γ

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης είναι τυχαία

(Ανασύροντας από την μνήμη 9 εικόνες με αφορμή το νέο του άλμπουμ)

1.

Odessa

Απογευματινή πτήση Αθήνα – Άμστερνταμ .Προσγείωση στο Ελ. Βενιζέλος με κόκκινο ουρανό .

2

Sun

Μεσημέρι   . Πριν 15 χρόνια .Ξεφυλλίζοντας ένα τεύχος του 01 στη βεράντα του πατρικού .Εκείνο με την Ίο , την Νάντια και την μπύρα στο εξώφυλλο ;Νομίζω

3

Kaili

Ιούλιος .Ηλιοβασίλεμα στην  παραλία  με φίλους . Πολλά τσιγάρα. Και σοκολάτες

4

found out

Χωματόδρομος κοντά στα Οινόφυτα .Διάλυση .Ένας τύπος με βαμμένα ξανθά μαλλιά ,  «κομμάτια»  στο γρασίδι. Χυμοί .Ο Dennis είναι ;

5

Bowls

Life fm από ένα μικρό κίτρινο ραδιόφωνο . Ακούγεται «καμπάνα» στην Χιλιαδού  της Εύβοιας .Ένας τοπικός σταθμός πέφτει πάνω. Βρισίδι. Μετακινούμαστε κάτω από το βράχο. «Καμπάνα» ξανά

6

Leave house

Κούτες ΝΟΥΝΟΥ έξω από το σπίτι  , περιμένοντας το φορτηγό. Η σπασμένη θήκη του Protection των massive attack

7

Hannibal

Στην σκηνή . Μια λευκή μπλούζα με το νούμερο 9.Το τελευταίο καλοκαίρι μαζί. Ο πλανήτης σαμπουάν του Coupland με κόκκους άμμου

8

Lalibela

Πρώτη φορά στη  Σαντορίνη .Μια γιαπωνέζα στο διπλανό δωμάτιο ακούει το play του Moby

9

Jamelia

Είμαι 20.Σε φοιτητικό πάρτι .Φοράω μια μπλε  μπλούζα με ένα κίτρινο λογότυπο της Diesel μπροστά . Κάποιος έχει πέσει στην τουαλέτα , κίτρινος .Του ρίχνουν νερό .

(ποτέ δεν περίμενα ότι θα μου άρεσε ο Caribou.Ότι είχα ακούσει ως τώρα το έβρισκα ανυπόφορα πειραματικό για τα αυτιά μου .Μέχρι που ήρθε το Swim το νέο του άλμπουμ . Σαν να ξανάδωσε ζωή στην χορευτική σκηνή των 90’s με φρέσκα υλικά .Είναι πολύ καλό όταν το ακούς στο σπίτι Όταν το ακούς στο αυτοκίνητο είναι αριστούργημα. Εθισμός .Για πόσο άραγε ; )

(και ένας ανεκπλήρωτος έρωτας)

Ποτέ δεν μου άρεσαν οι υπολογιστές. Τα θεωρούσα μηχανήματα του διαβόλου .Μέχρι που είδα στην τηλεόραση ότι  το Άγιο Όρος πουλάει στο ίντερνετ κομποσχοίνια μαζί με ιερό λαδάκι και έτσι αναθεώρησα .Ο Θεός είναι ακόμα και εδώ 

Η πρώτη φορά που προσπάθησα να σβήσω ένα λάθος στο word ήταν με μπλάνκο .Ο καθηγητής του φροντιστηρίου, ο Τάκης , μου έπιασε σφιχτά το χέρι τελευταία στιγμή. Η οθόνη σώθηκε αλλά η καρδιά μου ράγισε .Του είπα «με πονάς» και ένας έρωτας από την πλευρά μου τουλάχιστον , μόλις είχε ξεκινήσει

Όταν ο έρωτας μπλέκεται με την πληροφορική τα πράγματα γίνονται περίεργα . Ειδικά αν είσαι άσχετη με την πληροφορική

Προσπάθησα να πλησιάσω τον Τάκη με ερωτήσεις , κάθε φορά που έβρισκα ευκαιρία .Να δείξω ότι ενδιαφέρομαι για το μάθημα  ώστε και αυτός να δείξει ενδιαφέρον για εμένα.  Όταν μας μίλησε για  τους ιούς ρώτησα «με τι τους ψεκάζουμε και πόσο κάνει το σκεύασμα ».Η τάξη έπεσε κάτω από τα γέλια .Ο μόνος που δεν γελούσε ήταν ο Τάκης .Είχε καρφωμένο το βλέμμα του πάνω μου σαν να είχε παγώσει το σύμπαν , Μάη μήνα.

Η δεύτερη φορά που έχω αισθανθεί ντροπή μέσα στην τάξη της πληροφορικής ήταν όταν έβαλα στη θέση του cd το κυπελλάκι του καφέ. Ήταν φρικτό .Γελούσαν όλοι μαζί μου και δεν ήξερα το γιατί. Ευτυχώς δεν είχε έρθει ακόμα ο Τάκης

Όταν κατάλαβα έβρισα από μέσα τον  Bill Gates με τα χειρότερα λόγια .Προσευχόμουν μια εβδομάδα για συγχώρεση

Το κακό με τους υπολογιστές μέσα στην τάξη είναι ότι ο διπλανός σου βλέπει τις βλακείες που κάνεις .Δεν μπορείς να ξεφύγεις .Πρέπει να αγκαλιάσεις την οθόνη. Αλλά εγώ ήθελα να αγκαλιάσω τον Τάκη

Αφού είδα και απόειδα ,για να τραβήξω το ενδιαφέρον του Τάκη με τις βλακώδεις ερωτήσεις μου ,χωρίς ανταπόκριση αποφάσισα να κάνω μαλλιά και να του την πέσω στα ίσια.

Κάθε φορά που μας έλεγε «πατήστε Enter» , πατούσα Back space ,έπαιζα με τις μπούκλες μου , τον κοιτούσα στα μάτια και περίμενα να με διορθώσει. Ερχόταν , πατούσε enter, κάτι μούγκριζε και έφευγε. Κανένα ενδιαφέρον για τα μαλλιά μου

Κόπηκα 7 φορές στις εξετάσεις του φροντιστηρίου και συνέχισα. Δεν απογοητεύομαι εύκολα .Για το δίπλωμα οδήγησης έπρεπε να δώσω 10 φορές για να το πάρω

Αγόρασα λάπτοπ για το σπίτι. Ήθελα να γίνω η καλύτερη ώστε να με προσέξει ο Τάκης .

Την μεγαλύτερη λαχτάρα που έπαθα με το λαπτοπ ήταν όταν ξέχασα να το βάλω στην πρίζα με αποτέλεσμα ,να πέσει η μπαταρία. Το πήγα στο φροντιστήριο σαν τρελή ,νομίζοντας ότι έπαθε κάτι σοβαρό.

Ο Τάκης μου είπε «Του βάζεις και σεμεδακι επάνω για να μην κρυώνει ;».Δεν κατάλαβα τι εννοούσε αλλά μάλλον ήταν ειρωνικό. Κρυώνουν τα λάπτοπ ;

Το καλύτερο κομπλιμέντο μου το είπε η ξαδέρφη μου «γράφεις σαν την Βουγιουκλάκη σε εκείνη την ταινία που έκανε την γραμματέα».Μου αρέσουν  τόσο οι ταινίες της Βουγιουκλάκη και εγώ από γραφομηχανή ξεκίνησα. Δεν είμαι βέβαια ακόμα τόσο γρήγορη (η ξαδέρφη μου πάντα ήταν υπερβολική στα καλά λόγια) αλλά που θα πάει θα γίνω

Πήρα το χαρτί από το φροντιστήριο και δεν φοβάμαι πια τους υπολογιστές .Τον Τάκη τον ξέχασα .Αρκετά τον κυνήγησα χωρίς ανταπόκριση

Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να μην ξεχάσω αυτά που έμαθα στην τάξη. Η ξαδέρφη μου είπε ότι το καλύτερο που έχω να κάνω για να μην τα ξεχάσω είναι να κάνω το δικό μου blog και να γράφω κάθε μέρα. Δεν είναι δύσκολο. Είναι όπως τα λευκώματα που γράφαμε μικρές 

Αχ είπα λεύκωμα και μου ήρθε ο Τάκης .Γαμώτο δεν τον έχω ξεπεράσει ακόμα!

(το αλφαβητάρι του έλληνα αγωνιστή της Eurovision)

Αλκαίος .Έλληνας τραγουδιστής που κυκλοφορούσε με σκούφο σε όλες τις εκπομπές δυο εβδομάδες  πριν το διαγωνισμό , υπενθυμίζοντας  ότι ο Μάρτης είναι γδάρτης. Μόνο που το παράκανε. Ευτυχώς το αποτέλεσμα(και η αποκάλυψη) την ημέρα του τελικού της ελληνικής συμμετοχής τον δικαίωσε .Με γεια , ευχές για γρήγορη ανάπτυξη και .....με την νίκη.

Ελληνική σημαία. Το αξεσουάρ του Eurofan.Πλαστική για γρήγορες , σκερτσόζες κινήσεις με αυτή  μέσα και έξω από το χώρο διεξαγωγής του διαγωνισμού. Συνδυάζεται με στενό λευκό παντελόνι και γαλάζιο μπλουζάκι για τις βραδιές των πάρτι.

Eurofan . Ένας άνθρωπος που θυμάται τι νούμερο παντελόνι φοράει ο Σάκης , που βρισκόντουσαν οι πλανήτες στο ωροσκόπιο της Παπαρίζου όταν νίκησε και πόσες γαργάρες με αλατόνερο θα κάνει ο Αλκαίος πριν βγει στην σκηνή (σ. σ έχουν αποκλειστικές πληροφορίες από μέσα)

Ημιτελικός. Κάτι που θα το περάσουμε περπατώντας .Ελπίζουμε …

Κλάμα .Δάκρυα ήττας .Δάκρυα νίκης. Κροκοδείλια δάκρυα . Δάκρυα με αδιάβροχη μάσκαρα. Όταν κλαίει ένας Eurofan χιλιάδες αναίσθητοι γελάνε. Αλλά αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει για τον ωραίο αγώνα που δίνει και πρέπει να μάθει να ζει με αυτό

Κραυγές. Το χαρακτηριστικό «αγκούουουου» που ακούγεται από τους χορευτές στο φετινό κομμάτι δίχασε τους Eurofans .Κάποιοι μιλούν για το «στοιχείο κλειδί που θα μας δώσει την νίκη» ,άλλη λένε ότι είναι «δίκοπο μαχαίρι τα ουρλιαχτά μπορεί να τρομάξουν τα πεντάχρονα που παρακολουθούν τον διαγωνισμό και ψηφίζουν με sms».Όλοι πάντως συμφωνούν :Είναι πρωτότυπο και αν δεν το καταλάβουν οι ευρωπαίοι  κακό του κεφαλιού τους

Κρήτη. Η κρητική λύρα είχε την τιμητική της στο φετινό διαγωνισμό. Δυο κομμάτια με λύρα και το ένα από αυτά ήταν το νικητήριο  . Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία «είναι το δεύτερο πράγμα που ο μέσος ευρωπαίος τουρίστας σκέφτεται στο άκουσμα της λέξης Ελλάδα».Το πρώτο είναι η προσφώνηση «Malakas».Σοφά λοιπόν επιλέχθηκε το δεύτερο , θα ήταν μεγάλο ρίσκο εάν «παίζαμε» με το πρώτο.

Opa! .Ο τίτλος του κομματιού που θα μας εκπροσωπήσει στον φετινό διαγωνισμό της Eurovision.Δεν είναι λίγοι οι Έλληνες Eurofans που υποστηρίζουν ότι στο λεξικό του Μπαμπινιώτη ,πρέπει να καταχωρηθεί η λέξη όχι μόνο ως επιφώνημα αλλά και ως «το νικητήριο κομμάτι της Εurovison 2010».H υπεραισιοδοξία είναι ένα μικρό ελάττωμα των Eurofans αλλά έχουν τόσα καλά …

Όσλο .Εάν το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό μόλις ακούς την λέξη ,αυτές τις ημέρες που η Ελλάδα αγωνίζεται για την πρωτιά είναι «συνδιάσκεψη κορυφής» τότε έχεις πρόβλημα

Συνωμοσία(άλλων χωρών) .Η συχνή δικαιολογία των υποστηριχτών του θεσμού στην περίπτωση που όλα πάνε κατά διαόλου .Ειδικά τους τελευταίους μήνες με όλα αυτά τα ανθελληνικά δημοσιεύματα , το χρέος και τις κατηγορίες κατά της χώρας μας κάποιοι είναι ικανοί να μπλέξουν ακόμα και την Μέρκελ με τον Φωκά Ευαγγελινό (σ. σ εάν δεν ξέρεις ποιος είναι ο τελευταίος μην συνεχίσεις την ανάγνωση. Χάσιμο χρόνου)

Το πήραμε. Κραυγή φιλάθλου .Μετά την νίκη της Παπαρίζου ταυτίστηκε άμεσα με τον διαγωνισμό .Θα επανέλθει σίγουρα σε περίπτωση νίκης μπλέκοντας γλυκά το ποδόσφαιρο με το τραγούδι , τους άγριους  με τους ευαίσθητους , την μπάλα με τις πούλιες  

Χορευτικό. Μπορεί να σε καταστρέψει. Μπορεί να σε ανεβάσει στα ύψη. Στην φετινή συμμετοχή ,το σημείο που ο Αλκαίος χτυπά τα τύμπανα και αυτά ανάβουν απότομα σαν τσαντισμένα λαμπάκια ,υποστηρίζουν οι ειδικοί ,ότι είναι «ότι καλύτερο έχουμε παρουσιάσει σκηνικά στην ιστορία του θεσμού μετά την στάση νευροκαβαλίκεμα που έκανε η απόλυτη σταρ όταν έπεφτε κάτω ,στην εκτέλεση του Everything».Ελπίζουμε να μην τα τινάξει η γεννήτρια και όλα να πάνε καλά γιατί θα μας βλέπει και όλη η ήπειρος   

Φαντασιοπληξία . Όταν ένας Eurofan παίζει   ρόλους( σ.σ βραβευμένος με Οσκαρ ,  Mr υφήλιος 2010 ,Τραβεστί με την λεπτότερη μέση κ.α )

μπροστά στον καθρέφτη του σπιτιού του  μετά την νίκη της χώρας του στον διαγωνισμό της Eurovision. Επιστήμονες(και λάτρεις της Eurovision) αναφέρουν ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας ακόμα και εάν δείτε τον άνθρωπο σας να παίζει όλους τους ρόλους μέσα σε μια μέρα. Εάν συνεχίζει μετά από δέκα μέρες λιώστε μισό βαλιουμ σε ροδόνερο και δώστε του να το πιει ,λίγο μετά το μεσημεριανό γεύμα .Συνήθως επανέρχονται μετά από μερικές ώρες

(από την ασφυκτική αγκαλιά της μάζας στον εαυτό μας  )

Ακόμα να κατεβάσω και να δω το dvd .Όχι φυσικά από κάποια απέχθεια για το πορνό (το αντίθετο) αλλά από μια ψυχική κούραση που με έχει καταβάλει από την αρχή που ξεκίνησε το θέμα. Όλοι μιλούν για αυτό .Γέροι , νέοι , παιδιά , νοικοκυρές και  bloggers δεν έχουν κάτι άλλο να καταθέσουν  τις τελευταίες μέρες ,εκτός από την κριτική τους για την Τζούλια.

Ακόμα και τώρα που το θέμα αρχίζει σιγά σιγά να ξενερώνει σαν  μπάφος β διαλογής , όλοι θέλουν λίγο ακόμα .Είναι αυτή η γλυκιά αγκαλιά της μάζας που  σχεδόν μας πνίγει αλλά δεν θέλουμε να μας αφήσει .Έχει κάτι το μητρικό .Αν φύγουμε μακριά της και μείνουμε μόνοι για λίγο , μπορεί να συναντηθούμε με τον εαυτό μας .Και άσε καλύτερα , εδώ με τους πολλούς. 

Μια παρόμοια αντίδραση είχα με την λαίλαπα του Da Vinci Code .Ο κόσμος λες και  ανακάλυψε το διάβασμα μέσα σε μια νύχτα .Όλοι μιλούσαν για αυτό. Κάθε κομοδίνο έπρεπε απαραιτήτως να φέρει ένα αντίτυπο , κάθε πλαστική τσάντα παραλίας  μερικές σελίδες του με άμμο. «Δεν το έχεις διαβάσει ακόμα ;» , «Πρέπει να το κάνεις .Είναι συγκλονιστικό , φοβερό ,απίθανο».Λοιπόν δεν το έχω διαβάσει ακόμα , αν και διαβάζω βιβλία .Δεν έχω δει το dvd  αν και έχω ξαναδεί πορνό. Τολμώ να συγκρίνω τον Brown(σας) με την Τζούλια ;Όχι καμία σύγκριση , απλά βαρέθηκα να ακούω να μιλάνε για αυτούς με ένα τρόπο σαν να  ανακαλύψανε το διάβασμα και το σεξ τώρα τελευταία  

Ο άλλος λόγος που με έχει κουράσει απίστευτα το  θέμα, εκτός από τις συζητήσεις για αυτό, είναι η συσπείρωση των ανθρώπων γύρω από αυτό . Εχθροί και φίλοι έγιναν ένα τις τελευταίες μέρες  με κοινό στόχο την καζούρα , την κριτική κομμωτηρίου και το μάτι . Άνθρωποι που ο ένας απεχθανόταν τον άλλο βρήκαν τελικά ένα κοινό σημείο επαφής στο «Μαλάκα θες να σου το γράψω ;» , άνθρωποι που δεν είχαν να πουν τίποτα με τον διπλανό τους τελικά  ξεκίνησαν μια κουβέντα χαρακτηρίζοντας την Τζούλια .Ακόμα και άνθρωποι που η γυναίκα τους γδέρνει πόρτες από το κέρατο που τρώει , τον καλό λόγο τον είπαν για τις «αξίες που έχουν χαθεί σε αυτή την κενωνία».Όπα!

Τέτοια συσπείρωση εδώ στην μικρή πολιτεία , είχα να δω από τον σεισμό του 99.Κατέληξα λοιπόν στο συμπέρασμα ότι εκτός από τις καταστροφές και το δράμα ,σίγουρα μας ενώνει  το πορνό. Και η δήθεν γελοιοποίηση των άλλων , αρνούμενοι να δούμε την δική μας .Δυστυχώς όπως προείπα το θέμα ξενερώνει και θα αναγκαστούμε να αντικρίσουμε τον εαυτό μας ξανά .Κουράγιο

(τίποτα δεν είναι όπως νομίζεις)

Δευτέρα .Λίγο πριν το γύρισμα ,μέσα στο αυτοκίνητο

Κάνω ένα τσιγάρο μέσα στο αυτοκίνητο πριν μπω για το γύρισμα .Μετά μασάω τσίχλα σαν δεκαεξάχρονος . Ο μάνατζερ μου δεν με αφήνει να κάνω ούτε τζούρα .Κάθε φορά που με βλέπει να ανάβω , μου το πετάει σχεδόν από το στόμα και μου ψιθυρίζει στο αυτί «Τρία πράγματα είπαμε , όχι τσιγάρο , 90 κοιλιακοί ,επτά ασπράδια κάθε πρωί. Το κατάλαβες;».Δεν τολμώ να του πω κουβέντα ,ξέρω ότι έχει δίκιο. Καμιά φορά αναρωτιέμαι γιατί οι απέξω μας περνάνε για ρεμάλια .Ζω σχεδόν ασκητική ζωή..

Λίγο αργότερα στο γύρισμα

Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πως είναι να πηδάς το βύσμα του σκηνοθέτη σε μια τσόντα. Ότι και να κάνει κουβέντα δεν της λένε , όλο το λούκι το περνάω μόνος μου. Γκαρίζει και μασάει τσίχλα .Έχω πουντιάσει με τις περικοπές τους μέσα. Καλοριφέρ μόνο στο απογευματινό γύρισμα ανάβουνε  ,λες και είμαστε σε πολυκατοικία χωρίς αυτόνομη θέρμανση. Δηλαδή όποιος πηδάει πρωί θα το δαγκώσει ;

Μετά από τέσσερις ώρες έχω τελειώσει. Παίρνω το ένα τρίτο από τα λεφτά που παίρνει το  βύσμα και έχω  τον μάνατζερ να μου κουνάει το δάχτυλο «90 κοιλιακοί , όχι τσιγάρο,7 ασπράδια. Και αύριο δεν θέλω μαύρους κύκλους , παίζεις τον Φρέσκο».Μου έχει περάσει απ το μυαλό να κάνουμε με τους άλλους ένα σωματείο , αλλά ο τελευταίος που το επιχείρησε πετάχτηκε έξω με τις κλωτσιές .Κάνει στριπτίζ στα «7 πλατάνια».Εφιάλτης. Στριπτίζ σε μαγαζί με ονομασία οικογενειακής ταβέρνας. Καλά είμαι ,ας αφήσω την επανάσταση για αργότερα

Τρίτη στο γύρισμα του «Φρέσκος 2»

Είναι μια μαλακία η υπόθεση. Ένας παρθένος σχεδόν βιάζεται από τρεις γυναίκες και στο τέλος του δίνει και καταλαβαίνει .Είμαι τριάντα –δυο και κάνω τον παρθένο ,από πάνω μου η άλλη βάζει πούδρα για να φαίνομαι πιτσιρικάς , φοράω μια μπλούζα ραπερ με το νούμερο 69 μπροστά (τι άλλο;) και ένα γελοίο μποξεράκι με τον Γούντυ τον Τρυποκάρυδο. Είναι αστείο, όταν γυρίσαμε το νούμερο 1 σκέφτηκα ότι αυτό ήταν τελείωσα , αλλά τώρα γυρίζω  σίκουελ . Τελικά ποτέ δεν είσαι σίγουρος για το τι αρέσει στον κόσμο σου.

Έρχεται η πρώτη που θα με αποπλανήσει .Το βύσμα. Πέφτει πάνω στο τραπέζι και ο σκηνοθέτης φωνάζει «cut».A ρε μαλάκα σκέφτομαι και εσύ με το cut λες και γυρίζεις το Avatar «αντί για στραβωμάρα μωρή θα ξημερώσουμε» , θέλει και cut.

Τετάρτη βράδυ στα 7 πλατάνια.

Έχω ρεπό και έχω πάει με τον Paul the  Bald(το παρατσούκλι λόγο του γυμνού κρανίου του)  ,να δούμε το στριπτιζ του απολυμένου  στα 7 πλατάνια. Πίνουμε στο μπαρ , βλέπουμε τις γκόμενες να γδύνονται και δεν μας κάνει καμία αίσθηση γιατί άμα πηδάς όλη την εβδομάδα τι να σου πει το στριπτίζ .Τα φώτα χαμηλώνουν και εμφανίζεται ο απολυμένος .Είναι ντυμένος σπαρτιάτης πολεμιστής και λικνίζεται στους ρυθμούς της Lady Gaga καθώς μια γκόμενα του βγάζει την πανοπλία. Εφιάλτης για εβδομήντα Euro την βραδιά. Μας κοιτάζει με ένα βλέμμα «καλός δεν είμαι ;» , του επιστρέφουμε ένα βλέμμα «φίλε φυσάς , είσαι και ο πρώτος» και από μέσα μου σκέφτομαι «Μωρέ ότι και να περνάω , έχω την δουλειά μου και δεν φοράω πανοπλία»

Η ώρα έχει πάει τέσσερις το πρωί ,  το πρόγραμμα του απολυμένου έχει τελειώσει και  πίνει μαζί μας .Στο τέταρτο ουίσκι ο Paul the Bald βάζει τα κλάματα. Ήξερα ότι είναι ευαίσθητος αλλά όχι και έτσι .Μας λέει ότι έχασε την τελευταία δουλειά επειδή θέλανε ένα μπουκλάκια να κάνει τον ροκ σταρ που πηδάει groupies

«Μα τι σκατά έχουν πάθει όλοι. Παλιά τα πράγματα ήταν πιο απλά .Πηδούσες σε ένα κρεβάτι και τέλος .Τώρα στήνουν και ιστορία»λέω αλλά , ο Paul the Bald δεν με ακούει «Είναι άδικο , άδικο , άδικο. Όλα απ τον Γκουσγκούνη ξεκίνησαν και τώρα ….» λέει κλαίγοντας καθώς ο απολυμένος σπαρτιάτης μας κοιτάζει αμίλητος με ένα γλαρό βλέμμα. Μπορεί κάτι να παίρνει …

Πέμπτη, μπροστά στην τηλεόραση.

Βλέπω Star .Όλοι μιλάνε για το dvd της άλλης λες και εμείς δεν υπήρχαμε πριν βγει αυτό. Μόλις ακούω για την αμοιβή της , πετάω μια κούπα στον τοίχο από τα νεύρα μου. Ούτε σε 10 χρόνια με οικονομίες δεν θα μαζέψω αυτά τα λεφτά .Δεν θες να φας ;να ντυθείς ; Κάθομαι πάνω από τα κομμάτια της κούπας .Βλέπω την μασκότ των Ολυμπιακών αγώνων του 2004.Την γκαντεμιά μου μέσα ,αυτό ήθελα να το κρατήσω. Ε ρε μεγαλεία τότε .Έλληνα ακούγανε και τρέχαμε σαν τους τρελούς απ το πρωί ως το βράδυ στην δουλειά .Δυο γυρίσματα τι μέρα , εξωτερικό , επαρχία , άστα.   

Παρασκευή ,Τελευταία πλάνα του Φρέσκος 2

Είναι γελοίοι .Μου έχουν βάλει σιδεράκια στα δόντια και έχουν φέρει ένα βιβλίο γεωγραφίας .Το βύσμα κάνει την καθηγήτρια ιδιαίτερου. «Που είναι Βιλαμπάχο;» λέω «Στο Βιλαμπάχο ακόμα τρίβουν» μου λέει και βγάζει την μπλούζα .Μα ποιος έχει γράψει , αυτούς τους διάλογους σε αυτή τη μάπα ;

Σάββατο στο σπίτι

Διαβάζω ένα άρθρο για τα προβλήματα στύσης , μετά πέφτω πάνω σε ένα άρθρο για την πρόωρη γήρανση των αντρών λόγω του καπνίσματος , ύστερα ξεκοκαλίζω την στήλη «Αντρική Χιροσίμα» για τις επιπτώσεις της κακής διατροφής στην ποσότητα του σπέρματος και κλείνω το περιοδικό αφού μαθαίνω ότι «ότι και να κάνεις κάποια στιγμή οι αντοχές σου θα πέσουν , αλλά μέχρι τότε ευχόμαστε να έχεις βρει τον πραγματικό έρωτα».Για τις ασκήσεις των κοιλιακών το πήρα και μας έκανε την καρδιά περιβόλι. Χίλιες φορές το Playboy αλλά βαριέμαι τα σαββατοκύριακα, οτιδήποτε έχει έστω και υπαινιγμό για την δουλειά μου .  

Κυριακή στο πατρικό

Τρώω με την μάνα μου και το σόι της .Έχω βγει απ την ντουλάπα καιρό τώρα και της έχω πει ότι παίζω σε πορνό. Το αρνείται , δεν θέλει να ακούσει κουβέντα και λέει σε όλους ότι είμαι ηθοποιός του θεάτρου (για να δικαιολογήσει την απουσία μου απ την τηλεόραση) .Η θεια μου με ρωτάει αν ξέρω  μια ηθοποιό από  «Τα μυστικά της Εδέμ».Της λέω ότι δεν την γνωρίζω , γιατί εμείς του σοβαρού θεάτρου δεν έχουμε πολλά πάρε –δώσε με αυτούς της τηλεόρασης .Η μάνα μου με κοιτάει περήφανη.

Κορίτσια γεια !

Φαντάζομαι ότι με γνωρίζετε όλες  από τις επιτυχίες που έκανα την δεκαετία του 80 με τον Χρήστο Τρομπόνι. Οι ταινίες «Άπατα» , «Επτά την φορά» , «Η νήσος της ηδονής» και φυσικά το «Αγγούρι απ το Μισούρι» ήταν δικές μου επιτυχίες .Χρόνια δύσκολα κορίτσια ,προβλήματα πολλά .Από που να αρχίσω ;Ας αρχίσω λοιπόν από τα βασικά.

Οι παρτενέρ .Κορίτσια είστε τυχερές .Οι σημερινοί πορνοστάρ και μπάνικοι γκόμενοι είναι, και προσόντα έχουν και επαγγελματίες είναι . Δεν φαντάζεστε τι περνάγαμε τότε .Για παράδειγμα στο «Αγγούρι απ το Μισούρι» που είναι το μόνο που γύρισα χωρίς τον Χρήστο Τρομπόνι (έκανε για δυο μήνες καριέρα στο εξωτερικό με το «Σπασμένο κρεβάτι» 1 και 2.Απίστευτη επιτυχία , όπου το βρείτε , μην το αφήσετε .Δείτε το προσεκτικά ,θα μάθετε πολλά)πέρασα τα πάνδεινα .Μου έφεραν ένα τύπο , ξάδερφο του παραγωγού να παίξει το αγγούρι απ το Μισούρι. Ας μην θίξω το θέμα προσόντα του Ανέστη Μπάμια (καμιά φορά κορίτσια το επώνυμο λέει πολλά για το τι είμαστε. Για να μην σας πω τα λέει όλα) ,είχαμε και πρόβλημα με τις στάσεις  .Δεξιά του έλεγες , αριστερά πήγαινε. Είμαι αριστερόχειρας μου έλεγε . Ακούστε δικαιολογία που είχε ,τι σου ζητήσαμε ρε μεγάλε , να γράψεις χειρόγραφο ; Να πας λίγο πιο εκεί , είπαμε .

Μέσα σε όλα , τραύλιζε και από το άγχος , μήπως δεν πει καλά την ατάκα , λες και παίζαμε στο Μπρόντγουει  . Δυο ατάκες είχε όλες και όλες , «Άνοιξε την πόρτα μην την σπάσω» και «Κατέβα κάτω από τις σκάλες να σου δείξω».Τίποτα άλλο δεν έλεγε. Τα μπέρδευε ο ηλίθιος. Εγώ που έχω πρόβλημα με την παπαγαλία (στο σχολείο αν δεν καταλάβαινα αυτό που διάβαζα δεν μπορούσα να το μάθω) για την νήσο της ηδονής , δύο παραγράφους τυφλοσούρτη έμαθα.

Εκτός από τους παρτενέρ , μεγάλο πρόβλημα ο φωτισμός κορίτσια. Θα μου πεις σίγα κυρά μου , το Βυσσινόκηπο έπαιζες ;Όχι ,αλλά όταν έπαιξα στον «Κήπο της απόλαυσης και της λήθης»(Η μεγαλύτερη μου αποτυχία αυτό  παθαίνεις όταν έχεις σκηνοθέτη γυναίκα .Γυρίζει η άλλη τσόντα και νομίζει ότι κάνει τέχνη , μισό αστεράκι στα πέντε είχαμε πάρει σε κριτική στο περιοδικό Σκάνδαλο. Συγκεκριμένα ο συντάκτης έγραψε «Λήθη; Σιγά μην έχουμε λεξικό μαζί μας για να ζητήσουμε μια τσόντα») ο φωτισμός ήταν τόσο κακός που φαινόμουν δέκα χρόνια μεγαλύτερη.

Τα έλεγα στην σκηνοθέτη , αυτή το βιολί της «Ο κόσμος θα επικεντρωθεί στην ιστορία .Προσπάθησα να βάλω ,εκτός από τις ερωτικές σκηνές και προβληματισμό» έλεγε και εγώ κορίτσι άβγαλτο (που λέει ο λόγος ) την πίστεψα και έφαγα τα μούτρα μου .Μακριά λοιπόν από γυναίκα σκηνοθέτη και από κακό φωτισμό.

Τέλος κορίτσια αυτό που πρέπει να προσέξετε είναι φυσικά η αμοιβή σας .Ούτε μαύρα , ούτε θα πάρεις τα μισά σήμερα τα άλλα μισά αύριο .Το συμβόλαιο σας, για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο .Να διαβάζετε με προσοχή τα ψιλά γράμματα , γιατί δεν ξέρετε τι κρύβουν .Όταν γύρισα την νήσο της ηδονής , είχε ψιλά γράμματα «Η πρωταγωνίστρια υποχρεούται να κάνει φωτογράφηση  σε περιοδικά του ομίλου μας  όταν της ζητηθεί».Τι ήθελα να μην τα διαβάσω ; Βρέθηκα με ένα βλάκα φωτογράφο στη Βλυχάδα της Σαντορίνης Δεκέμβρη μήνα , να ανεβαίνω βράχο , να κατεβαίνω βράχο , να κυλιέμαι μες το κρύο γιατί ήθελε να κάνει τέχνη (τι περίμενα ο γκόμενος της άλλης που έκανε τον «Κήπο της απόλαυσης και της λήθης» ήταν .Αν δεν ταιριάζανε δεν θα συμπεθεριάζανε). Από τότε τα ψιλά γράμματα δεν υπήρχε περίπτωση να μην τα διαβάσω 

Αυτά κορίτσια .Καλοφάγωτη η σύνταξη μου εύχομαι , καλά να περάσετε στην δουλειά (γιατί κακά τα ψέματα ,όταν αγαπάς αυτό που κάνεις είναι σαν να μην δουλεύεις)και να  μας θυμάστε εμάς τις παλιές όταν δίνετε συνέντευξη , δρόμους ανοίξαμε σε χρόνια δύσκολα.

Με εκτίμηση σε όλες σας

Τζέλα F(ναι απ το γνωστό αγγλικό ρήμα)

Υ. Γ

Μην ξεχνάς :Μακριά από γυναίκα σκηνοθέτη .Είναι λίγες αλλά άμα πέσεις πάνω τους , μπορεί να σου τσακίσουν την καριέρα