" Όταν μας φταίει το γαϊδούρι, δεν χτυπάμε το σαμάρι"

ΦΩΤΟ 12/09/2005. Δεν πρόκειται για αφισοκολλήσεις του ΠΑΜΕ!

Όταν  διαπίστωσα – λίγο αργά βέβαια – ό,τι αυτό που έσκασε εδώ κι 8 μήνες δεν ήταν απλώς μία «φούσκα», αλλά το «άνοιγμα πολιτικού βόθρου», κατά κύριο λόγο των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, αποφάσισα να απομακρυνθώ από τη διαμορφωμένη πολιτική κατάσταση παύοντας να ασχολούμαι μαζί της, για να προστατεύσω τουλάχιστον την όσφρηση μου.

Βέβαια, μια τέτοια απόφαση δεν είναι εύκολο να τηρηθεί, για τον απλούστατο λόγο ότι μπορεί να ανεχθείς την υποτίμηση της νοημοσύνης σου, μέχρις ενός ορισμένου σημείου. Και αυτό, φυσικά, λόγω της βεβαιότητας σου – που είναι αποτέλεσμα μακρόχρονης πείρας  - ότι και αυτές  οι εγκληματικές ενέργειες εις βάρος του Ελληνικού λαού   θα κριθούν «στιγμιαίες», με τις  γνωστές απαλλακτικές αποφάσεις.

Όπως, φερ’ ειπείν να περιμένεις το «στεγνό καθάρισμα» σε όσους έκαναν χρήση των «πλυντηρίων» της  SIEMENS, τον «αποσχηματισμό» πολιτικών προσώπων με εκλεκτικές συγγένειες στο χώρο του μοναχισμού, καθώς και δημεύσεις περιουσιών πρώην ηγετικών στελεχών - πνεόντων πλέον τα πολιτικά λοίσθια – αποκτηθείσες  παρανόμως.

Από τη στιγμή, όμως, που καταβάλλεται μια λυσσώδης προσπάθεια από τους πολιτικούς, οικονομικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους– συνεπικουρούμενη κι από μια κοινωνία, με σαφείς ενδείξεις εμφυλιοπολεμικών τάσεων – να καταστεί η αριστερά ο αποδιοπομπαίος τράγος  και να της φορτωθεί όλη η απαξιωτική αντιμετώπιση της Χώρας μας, από τη διεθνή κοινότητα, η νοημοσύνη του καθενός δεν μπορεί να «κάτσει στ’ αυγά της» και να παριστάνει την κλώσσα.

Η ρετσινιά, λοιπόν, της «προβληματικής και αφιλόξενης» χώρας οφείλεται, κατά κύριο λόγο:

Στην παντελή  έλλειψη τουριστικής πολιτικής, - εκτός κι αν θεωρείται τουριστική πολιτική η ανάθεση της προβολής της χώρας στα χέρια των ελληνοαμερικανών «σταρ» του Χόλιγουντ;

Στις  απαράδεκτες συνθήκες που επικρατούν σε πλείστα όσα «ρεντρουμάδικα», όπως επίσης και στις εμφανείς ελλείψεις ακόμη και σε ξενοδοχειακές μονάδες, με γαλαξιακό χαρακτηρισμό (πλήθος αστέρων). Θέλετε, μήπως, να θυμηθούμε κάποιους θανάτους στο πρόσφατο παρελθόν, που προκλήθηκαν από τις κακοτεχνίες στα κεντρικά συστήματα θέρμανσης ή ψύξης - ολίγων ευτυχώς ξενοδοχειακών μονάδων - που η είδηση τους έκανε το γύρο του κόσμου;

Στις  παροχές κάκιστων και πανάκριβων υπηρεσιών, προς τα «αμερικανάκια» και τους «κουτόφραγκους από τους ασυνείδητους εστιάτορες – μήπως θυμάται κανείς τις μερίδες «ξου»; - και τους συναφείς με τον τουρισμό επιχειρηματίες, με στόχο το γρήγορο κι εύκολο κέρδος. Μήπως, ξέρει κάποιος από σας να μου πει, αν υπήρξαν ποτέ ποινικές κυρώσεις;

Στις αχαρακτήριστες και πολλάκις «μαφιόζικες» συμπεριφορές των ανθρώπων της «κίτρινης φυλής» (ταξιτζήδων). Όσοι εξ ημών ενδιαφέρεστε  για την υστεροφημία της γλυκύτατης πατρίδας, ας σταθούν για λίγα λεπτά της ώρας, στη γωνιά Ερμού και Πλ. Συντάγματος και θα καταλάβουν τι ακριβώς εννοώ με το χαρακτηρισμό «μαφιόζικη» συμπεριφορά.

Στην μετατροπή του κλεινού άστεως σε μια άσχημη, βρώμικη και καταταλαιπωρημένη πόλη. Καθ’ ολοκληρία έργο όλων των Δημάρχων που πέρασαν τα τελευταία χρόνια, μετατρέποντάς την από πόλη όλων των πολιτών, σε προσωπικό τους βιλαέτι.

Αν δεν υπήρχε η Ακρόπολη, αυτή η πόλη θα είχε αυτοκτονήσει ή το λιγότερο θα είχε πάθει κατάθλιψη από την απόλυτη μοναξιά.

Υ.Γ. Όσο για την κατάσταση κάποιων ακτών και κάποιων αρχαιολογικών χώρων και ειδικώς αρχαίων θεάτρων, που συμβάλλει στη δυσφήμιση της χώρας θα την εκθέσω εκτενώς κάποια  άλλη φορά, που θα είναι και λίγο κατεβασμένος  ο υδράργυρος.